Oğuz Özdem

Oğuz Özdem


2019

02 Ocak 2019 - 22:18

  Kendimi bildim bileli her halde 50 kez  “mutlu yıllar” demişimdir, duymuşumdur. Sadece sözden ibaret, yaşama yansımayan, klişe bir kelimeden öte gitmeyen bir temenni.

    Hani halk arasında “adet” olmuş sıradan, diyelim, söyleyelim, yapalım cinsinden şeyler var ya işte öyle bir şey.

Hemen her yıl, saatlerin daha gece yarısını 00.00 gösterdiği esnada ve ağzımızdan “Herkes için iyi bir yaşam, mutlu bir yıl, sağlık ve mutluluk” dilekleri dökülmeye başladığı anda bile, dünyanın pek çok yerinde bir canı almak için havada uçan kurşunlar, bomba yağdıran makinalar vardı.

   Japonya’dan başlayarak dünyanın dönüş hızına bağlı olarak gecenin 00.00’ı gösterdiği saat adım adım tüm ülkeleri, şehirleri, geçerken ağızlardan dökülen “mutlu yıllar” kelimesi belki sadece münferit şahıslar için güzel bir temenni olmaktan öte gitmedi hiç.

   Mutlu olanlar yine belli bir kesim, urbası pahalı kodamanlar, gücü elinde tutanlar, çok katlı binalarında sıcak odalarında planlar yapanlarla sınırlı kaldı bu temenni.

   Bozkırlara, varoşlara, kondulara, fukaralara, dar gelirlilere, standart hayatlılara, ülkesinde göz yaşı olanlara çare olmadı “mutlu yıllar” klişesi.

   Genel anlamda Ortadoğu’nun hiç “mutlu yılları” olmadı. –Bizim itibar etmediğimiz ama birilerinin çok önemsediği geyikli, kızaklı beyaz sakallı amca- mutluluk dağıttı çocuklara, 42. Paralelin kuzeyindeki pek çok ülkeye de uğradı ama 36. Paralelin güneyine Suriye’ye, Yemen’e uğramadı mesela.

   Afrika’da pek çok ülkede saatler sırayla 00.00ı gösterdiği ve o meridyenin uzantısında “mutlu yıllar” çığlıkları atıldığı anda bile hala susuz, hala aç, hala yüzünde onlarca sinekle bir köşede kıvrılıp kalmış bebeler vardı.

  Saatlerin 00.00 ı gösterdiği anda Amerika’da Şikago’daTrumpTower’da milyonluk partiler verilip, “heppynewyear” denilirken, hemen alt sokağındaki banliyöde  soğuktan tir tir titreyen, bir köşede, beton üzerinde kıvrılıp yatmakta olan Corç’a“heppynewyear” hiç uğramadı mesela.

    Aynı şekilde İstanbul Boğazında bilmem ne gazinosunda zaten mutlu olanlara uğrayan “mutlu yıllar”;  Şırnak’ta, Iğdır’da, Nevşehir’de, Niğde’de çadırlarda kalıp iki battaniye ile donmamaya çalışanlara ilişmedi mesela.

   “Mutlu yıllar” evet ama kime “mutlu yıllar”

   Birbirinin peşi sıra sıraladığımız iyi niyetli dileklerimiz belki herkes için oluyor ama maalesef sadece dünya nüfusunun yüzde 10una hitap ediyor.

   2019, Geri kalanları bırakın mutlu etmeyi, sadece gülümsetsin yeter.

YORUMLAR

  • 0 Yorum